Luizenpluizers
27 October 2011
De eerste dag na de vakantie is altijd het signaal om te gaan luizenpluizen. Het was mijn "eerste keer". Dat geeft toch altijd een zekere spanning. Ik was dan ook mijn luizenkam vergeten. Gelukkig kan het ook zonder kam en met een goed paar handen.
De kinderen zeiden elkaar goede morgen. Ik werd voorgesteld als de moeder van Bas. Op verzoek van Arthur controleerde ik eerst zijn hoofd op luizen. Geen luizen of neten was de conclusie. Zo konden de kinderen zien hoe het gaat. Daarna maakte ik een plekje op de gang waar de kinderen om de beurt plaats konden nemen op de hoge kruk. De activiteiten van de klas gaan gewoon door. Dat betekende dat ik halverwege het pluizen de kinderen van de speelplaats haalde. Ieder kind gaat er verschillend mee om; de een verteld honderd uit, de ander loopt een beetje bedremmeld mee of wil het liefst zijn muts ophouden. Soms is het echt té spannend om mee te gaan met een vreemde mevrouw. Dan pluizen we de luizen gewoon op de speelplaats. Het uiteindelijke resultaat was dat er 2 kinderen waren met neten. Valt mee denk je dan, maar waar een neet is, is een luis in spe. Kijk thuis nog even of je iets ziet.
Ik had me van te voren af gevraagd of ik niet een leukere activiteit kon bedenken dan te rommelen in het haar van allemaal verschillende kindertjes. Ik moet je zeggen dat ik het erg leuk vond om zo zijdelings even onderdeel te zijn van de dagelijkse gang van zaken in de klas.
Bij deze activiteit kan ik nog wel een maatje gebruiken. Je bent vooral actief na de vakantie. Dat betekend dat de frequentie niet zo hoog is. Met 2 personen is het een tijdsinvestering van een half uur.
Groetjes,
Heleen Maris
